Inloggen

×

Nieuws

Blwerb: Gyas-Hunze ’13; schuitje varen, koffie drinken

In de dagen voorafgaand aan de Gyas-Hunze was het nog onzeker of de Gyas-Hunze zou plaatsvinden, in verband met ijsplaten die her en der ronddreven. Van mijn eigen tijd als topC4-roeier kan ik me de dramatiek waarmee ouderejaars over de Gyas-Hunze spraken nog goed herinneren. Het zou gaan sneeuwen! Hagelen! Verhalen over het parcours dat schaatsend kon worden afgelegd… De dag voor de Gyas-Hunze kwam dan eindelijk het bevrijdende nieuws, it giet oan!
(Door: Emma-Sophia Nagels)

’s Ochtends vroeg gingen met de eerste treinen de Skøllies uit de eerste heat al op weg naar het verre noordoosten. Met 10 ploegen in totaal was Skøll goed vertegenwoordigd. Foest 2.0 vertrok ’s ochtends vroeg met het oude –doch trouwe- barrel van Lineesa, met precies genoeg tijd om in Groningen de Frigga op te riggeren en op te roeien voordat we even die 2,7 kilometer zouden bashen. We moesten alleen nog even een stuur regelen. Terwijl Titanium bij wijze van warming-up even de straat een paar keer op en neer renden, was Foest nog bezig schroefjes af te draaien. Dit beloofde veel goeds! Nadat ongeveer alle aanwezige Skøllies (en dat waren er op dat tijdstip niet veel) gevraagd waren of ze asje- asjeblieft konden sturen, wendden we ons ten einde raad tot het bestuur. Amber kon absoluut niet sturen, verzekerde ze ons, Tom nam zijn telefoon niet op, dus toen werd het… Willem! We konden ons geluk niet op, we hadden een stuur, en wat voor een! Terwijl Titanium al een half uur daarvoor de boot in het water had gelegd en vast al wat opzetjes aan het doen was, werden wij door de organisatie nog eens gemaand op te schieten. Het oproeien verliep niet zo soepel als gehoopt, en de wedstrijd helaas ook niet. Titanium startte toevallig voor ons, en was al vóór de eerste brug uit het zicht van Willem. Later bleek dus dat het van twee kanten kwam; wij waren traag, Titanium was heel snel. Net voor de finish werden we nog geklopt door een paar dames van Euros. Het commentaar van de commentator bij het finishvlot was niet voor de poes! Snel doken we onder het bruggetje door om naar Gyas te roeien. De twee afwezige Foesties hadden cakejes gemaakt die uitstekend smaakten tijdens het afriggeren. Willem werd nog eens hartelijk bedankt, en daarna hielden we Groningen maar weer eens voor gezien.

Ik weet niet meer wie er nou op het briljante idee kwam, maar we gingen nog even langs voor een lekker bakje koffie bij de ouders van Hedwig. Na een rondleiding langs Hedwigs kamer, het paard van haar ouders, de immense zonnepanelen-installatie en een rondje Fleetwood Mac was het toch echt tijd om te vertrekken. Het naastgelegen dorpje Blokzijl werd uitgeroepen tot meest troosteloze gehucht van het noordelijk halfrond.

Uiteindelijk werd het dus, ondanks de blamage van ons behaalde eindresultaat, een hele gezellige dag. Als compo-roeiers proberen we ook nog wat harder aan de weg te timmeren. Met het lenteweertje wat ons na deze barre winterkoude straks tegemoet gaat komen, zal de trainingsfrequentie toenemen. We zijn in ieder geval naar de Gyas-Hunze gegaan, waar een hoop andere teams dachten ‘boeit me niet’, en met Willem als stuur was het een feestje. Volgend jaar gaan we weer, hopelijk met mooier weer dan de afgelopen race. Maar dat zien we dan wel weer, eerst gaan we nog een mooi roeiseizoen tegemoet!

Reacties (0)

Geef een reactie