Inloggen

×

Nieuws

Emma Nagel Beoogd Commissaris Club- en Competitieroeien ’18

Enerverende momenten, afgelopen donderdag zat Emma Nagel niets vermoedend thuis aan haar Thesis te werken. Dat haar huisgenoot Nicky Janssen haar icede, was niets opmerkelijks aan. Majestueus met een wijntje op het balkon genoot Emma van haar avond. Tot dat daar twee meiden van haar ploeg Cupiboot binnen stormde. Ze roeide samen de NOOC waarna ze verder gingen als LOCO in een 4+. Wat deden zij nou weer hier ? Ach, samen eten is wel een goed idee.

Maar het is wel belangrijk dat ze om 19u op Skøll is voor de CompoCie vergadering!’ riep ze nog. Gelukkig liet Loes haar weten dat de vergaderingslocatie gewijzigd was naar het Amstel park.

Aangekomen in het Amstelpark bleek daar niet alleen CompoCie ‘17 aanwezig te zijn. Zelfs CompoCie ‘16, haar commissie van vorig jaar, was er bij. Van vergaderen kwam niet zo veel, ook al ‘waren er hele belangrijke puntjes’ aldus Emma. Het leek wel alsof de vergadering bleef steken op puntje persoonlijk en dan eigenlijk alleen maar haar verhaal, als een déjà vu op repeat. Natuurlijk kan de Ouzo en de shotjestoren niet ontbreken aan dit CompoCie feestje.

Behendig krijgt ze een briefje toegestopt, het is weer tijd om te vertrekken. Na een cryptische beschrijving van Café Vrijdag fietst ze weg. ‘Stellage, raps of ben jij een antiquair? Ach, ze hebben er wel mooi meubilair’ Wat is dat nou weer voor aanwijzing, denkt Emma.

Comfortabel met haar komkommer in de hand treft ze haar coachploeg CompoKasten.

Ondertussen is ze al best dronken geworden dus mex’xen is lastig geworden.

Makkelijker gaat het vertellen van verhalen haar af. Over curssussen die ze heeft en de komkommer.

Plotseling moet ze weer vertrekkken. Ditmaal naar iets dat zich als geschiedenis omschrijft.

Op naar de plek waar Skøll vroeger al borrelend de concurrentie de ogen in keek.

Competitie Commissarissen van ‘12, ‘14 en ‘16 respectievelijk Elise Reus, Suzanne van der Heijden en Laura Hogenboom ontvangen haar in de Hesp. Er wordt behoorlijk wat afgekletst over de mooiste functie van het bestuur.

Opnieuw wordt ze uit het gesprek weg gerukt. Terwijl ze geblinddoekt wat tegen stribbelt knikken Oud Composarissen tevreden naar het h.t. bestuur. Alles is goed.

Sommigen kunnen goed om gaan met de stilte van de bestuursbus als je ontvoerd wordt. Ik heb ze nog niet ontmoet en Emma was er zeker niet een van.

Amusant genoeg zit Emma het liefste loodrecht op de rijrichting van de bus. De meegebrachte komkommer met Condoom slaat ze een paar keer tegen het gezicht van Stijn, Tessa of andere willekeurige omstanders.

Rustig aan wordt Emma steeds stiller, is ze in slaap gevallen?! Pon de replay van Rihanna wordt aangezet en Emma ontwaakt dansend. Ze vraagt waarom het zo lang duurt, rijden we naar Deventer ofzo? Het eerste woord wordt gereageerd, ‘Gorinchem’ waar Emma kakelend van het lachen op reageert.

Ineens stopt de bus, de schuifdeuren gaan open en ze voelt een frisse bries langs haar gezicht. Nu nog uitstappen, lukt dat?

Stil schuift Emma geblindoekt door het gras tot ze het verlossende woord hoort. Eem bekend stem; doe je blinddoek maar af. Ze kijkt uit over de bosbaan met ondergaande zon. Tessa neemt het woord.

Lieve Emma, weet je al waar we zijn? We staan aan de start van de Bosbaan. Een baan waar jij mogelijk volgend jaar nog veel gaat komen. Dit is jouw start.

Afgelopen jaren heb jij genoten van je tijd op Skøll en je behoorlijk ingezet voor onze vereniging. Je roeide met Cupiboot de NOOC waarna je door ging met hen als LOCO in een 4+. Je werd gevraagd bij CompoCie ‘16 waar jij voor de de eerstejaars de Compoladder nieuw leven in blies. Afgelopen jaar werd jij voorzitter van CompoCie ‘17, een functie die je met verve bekleed. Je toonde je een geweldige sparringspartner maar ook creatief, innovatief en begeleidde Loes en Jesse bij het opzetten van het OCT.

En dan nu je grote liefde, Skøll. Wat een grote vereniging. Altijd veel eerstejaars ploegen zoals je al hebt mee gemaakt. We zijn trots op het ouderejaars roeien op Skøll. Meer dan welke vereniging dan ook blijven skøllies roeien in hun tweede, derde, vierde jaar. Iets wat jij nóg meer wilde. Een vereniging waar Competitie roeien serieus wordt genomen en dé manier is om iedereen laagdrempelig aan het roeien te binden.  Best een grote uitdaging, zó veel mensen en zo veel boten.

Maar Emma, ik weet dat jij dit aan kan. Jíj weet hoe je wateren moet temmen of het nou het schuim op je biertje is of spetters van blad dat het water raakt. Staan wij aan de start van een mooi jaar?

Emma, wil jij Commissaris Club- en Competitie roeien worden van Bestuur ‘18?

Hierop antwoordde Emma ‘JA!’ en de fles champagne werd ontkurkt.  

Ik wil Emma een fantastisch jaar wensen vol hard roeien en winst. Op dat je vaak de bar mag bestijgen om te zingen voor je winnaars.

Reacties (0)

Geef een antwoord

A.A.S.R. Skøll