Inloggen

×

Nieuws

Tjarco Kerssens beoogd Secretaris Bestuur ’18

Een beetje verdacht vond Tjarco het wel toen Jordan per se met hem wilde bbq’en op dinsdagavond voorafgaand aan de vraagactie van het Secretariaat. Maar later die avond moest hij bij het Secretariaat zijn, dus dit kon zijn vraagactie niet zijn. ‘Dus toch’ dacht hij toen ineens de CIA bij Jordan op de stoep stond en hij een brief ontving. Er werd Mannenliefde gedronken en pizza gegeten en al snel volgde de volgende brief met daarin een kaart met de precieze locatie van de plek waar hij naartoe moest. Dit bleek minder duidelijk dan verwacht, maar uiteindelijk werd de volgende locatie gevonden.

Op de volgende locatie, het Martin Luther Kingpark, zaten zijn coachbootjes Prøwst en Sløøtwater op hem te wachten. Daar moest Tjarco bij verschillende quotes raden of hij ze gezegd heeft of niet. Er kwamen quotes voorbij als ‘Pijn is een emotie’, uiteraard eentje die hij wel gezegd heeft. Na een tijdje kwam Chaja ineens aan in het park met de volgende brief. In de brief stond een rebus met als uitkomst de volgende locatie. De rebus was niet heel moeilijk, maar een aangeschoten Tjarco had er toch wel moeite mee. ‘Is dat eerste plaatje een kraai? Of is het een raaf?’. Het bleek een raaf te zijn en de uitkomst werd gevonden. Hij moest naar Café de Jaren in de Nieuwe Doelenstraat. Hij ging op pad en Chaja fietste gezellig een stukje mee.

Aangekomen in Café de Jaren zaten daar oud-Secretarissen Rex en Laura. Hier moest Tjarco een kruiswoordpuzzel maken met functiegerelateerde vragen. Voor ieder goed antwoord kreeg hij een letter en de letters vormde samen een straatnaam. Vervolgens hoefde hij alleen nog maar een “simpele” staartdeling op te lossen om het huisnummer te vinden. Met een beetje hulp van de rekenmachine werd ook deze opdracht opgelost. 

Op het adres trof hij zijn eerstejaarsploeg Knackebøt. Enkele opdrachten en shotjes wodka later kreeg Tjarco zijn laatste brief. ‘Ga naar de hoofdingang van de locatie waar ik vorig jaar geëindigd ben.’. Dit moest natuurlijk het OLVG zijn. Aangekomen bij het OLVG werd hij geblinddoekt en in een bus gezet. Tijdens het rijden naar de laatste locatie zat Tjarco tevreden een stuk stokbrood te eten.

Voor het antiquariaat in de Oude Hoogstraat mocht Tjarco zijn blinddoek afdoen en nam Juul het woord. ‘Lieve Tjarco, ruim een half jaar geleden hoorde ik voor het eerst dat je interesse had in de mooiste functie. Toen was ik er al vrij zeker van dat je uitermate geschikt zou zijn, maar er volgde een periode van gesprekken, gesprekken voor een andere functie en uiteindelijk stilte en onzekerheid. Nu sta je dan eindelijk hier en mag ik je zo de enige juiste vraag stellen. Het afgelopen jaar hebben we al veel samengewerkt. Als voorzitter van de CIA en onderdeel van Secretariaat ‘17 heb je laten zien wat je kan en wat jouw visie is. Ik ben er heel zeker van dat je het fantastisch zal doen komend jaar en ik kan met een gerust hart mijn verantwoordelijkheden aan je overdragen. Er is daarom maar één vraag die ik je wil stellen. Tjarco, wil jij Secretaris van bestuur ‘18 worden?’. Er volgde een overtuigende ‘Ja’ en de champagne werd ontkurkt. Later op Skøll gaf Tjarco de speech van zijn leven en speelde hij nog even de borrel uit.

Tjarco, gefeliciteerd met deze prachtige functie. Ik ben onwijs trots op je!

Reacties (0)

Geef een antwoord

A.A.S.R. Skøll