Inloggen

×

Nieuws

Marjolein Gevers beoogd Commissaris Materiaal ’18

Nietsvermoedend kwam Marjolein, net zoals elke donderdag, op de klusavond aan. Met een goede smoes over het bouwen van nieuwe rekken voor de riggers lokte Maarten Marjolein naar de vierenloods. Daar lag een brief met een hint voor de eerste bestemming van Marjolein. Nu was het kwartje gevallen.

Ze ging op pad naar de burgervereniging met de oranje-witte bladen. Hier trof ze de ploeg waar ze voor het eerst echt hard mee ging roeien: EJD’15. Het was tijd voor avondeten. Daarnaast moest Marjolein een Empacher 8+ bouwen van papier. Vervolgens zou Monique hem kapot maken zodat Marjolein het weer kon fixen. Dit bleek lastiger dan gedacht. Gelukkig zijn Empachers niet van papier, Marjolein.

Van lange duur was dit damesuitje niet. Er was wéér een brief. Op naar een café waar 3 oud-matcoms zaten te wachten. Van de gezelligheid met EJD naar een pittige discussie met deze mannen. Het scheelt dat Marjolein slechts 2 biertjes op had, dus nog iets zinnigs kon zeggen. De les die Marjolein leerde was: ‘schuif alles af op je wedcom, dan hoef je het zelf niet te doen.’ Lijkt mij een goed plan!

De avond vorderde gestaag en de nog tamelijk nuchtere Marjolein vertrok naar de Bosbaan. Hier vond ze een groep dames die zij afgelopen jaar haast dagelijks zag: MGD ’17. Het was tijd voor drank. En spelletjes. Van koekhappen (waar ze te goed in was) tot Grolsch flesjes omslaan met eieren (waar ze niet zo goed in was). De alcohol begon inmiddels misschien wel aan te slaan. Dit alles vond plaats gekleed in een t-shirt met de tekst: Mopper Marjo for Matcom. Hoe zou ze aan die bijnaam komen?

MGD vond het mooi geweest. Aardwetenschapper Marjolein vertrok gewapend met een kompas, een aanwijzing en een fles Coebergh mét gerepareerde dop naar een nog onbekende bestemming. Na even zoeken kwam ze Wedcie ’17 tegen. Hier werd het klassieke Tequila shotje omgetoverd in de Wedcie-vergader-variant: Tequila, zoute popcorn op de hand en een worteltje toe. De drank begon inmiddels wel echt in te slaan en Mopper Marjo werd steeds opstandiger. Al worstelend werd ze geblinddoekt en ontvoerd door onbekende mensen met een rode brandweerbus.

Tijdens een lange busreis vroeg Marjolein zich af door welke irritante mensen ze gepest werd. Het antwoord werd snel bekend. De blinddoek mocht af en Marjoleins ogen werden zo groot als jampotdeksels en er verscheen een grote glimlach. Voor haar stonden de onbekende mensen uit de brandweerbus. Lotte nam het woord: ‘Lieve Marjolein, daar sta je dan op de Berlagebrug. Voor roeiers de meest bekende plek van Amsterdam. De mooiste locatie om het roeigeweld tijdens wedstrijden te bekijken, behalve als matcom. Dan sta je hier te duimen dat de schade beperkt blijft. Een nobele taak waar ik een geschikte opvolger voor zoek. Met jouw grootse Skøll-ervaring denk ik dat ik deze heb gevonden. Je werd lid in de mooiste HerfstRIT ’13. Roeien vond je wel wat dus stapte je met Fabuløus Five het NOOC jaar in. Hier deden jullie het ontzettend goed, dus dit smaakte naar meer. Echt hard roeien ging je met EJD ’15 en later MGD ’16&’17. Na het NOOC jaar was het ook tijd voor commissiewerk. Je ontdekte je liefde voor klussen in de Boot&Huysch. Je organisatorische talenten kwamen naar boven tijdens het voorzitterschap van de Wedcie. Nu rest mij het stellen van één laatste vraag: Lieve Marjolein, wil jij Commissaris Materiaal van bestuur ’18 worden?’ Nog voor dat Lotte haar zin kon afmaken schreeuwde Marjolein al heel hard: ‘JA!’

Gefeliciteerd Marjolein! Veel succes komend jaar!

Reacties (0)

Geef een antwoord

A.A.S.R. Skøll