Inloggen

×

Nieuws

Blwerb in de schijnwerpers: fotograaf Merijn Soeters

          Foto door Hans Willink

Merijn Soeters is tegenwoordig niet meer weg te denken uit de Nederlandse roeiwereld: als je hem de meest beeldvormende fotograaf van roeiend Nederland zou noemen, zou niemand je gek aankijken. Wat met de tand der tijd steeds makkelijker vergeten lijkt is echter dat achter die vrolijke lach en unit van een camera een trouw Skøll-hart klopt. Na een carrière van tien jaar als roeifotograaf besloot Merijn om een boek uit de brengen: “Tien Jaar Langs het Water.” In het kader van de aankomende boekpresentatie sprak de Blwerb met hem tijdens zijn vakantie in de VS, om een (klein) inzicht te krijgen in de wereld van deze bijzondere roeifotograaf. (door: Paul Hofma – titelfoto door Hans Willink)

Merijn, ik wilde eigenlijk gewoon beginnen bij het begin: hoe ben jij ooit bij Skøll begonnen? 

Ik ben in 2001 lid geworden in de HIC [Herfst Introductie Commissie], wat nu de herfstRIT is. Ik kom uit een familie met veel roeiers, maar die hebben allemaal bij Nereus gezeten. Mijn vader was daar toen ook coach, van een Olympische dubbeltwee – dat was geloof ik in München. Mijn broer heeft daar ook geroeid, en een oom en een oud-oom enzo. Maar ik had toch zoiets van ‘dat Nereus, ik weet niet….’ Ik denk achteraf dat ik het er vast fantastisch had gehad, maar ik had toen meer zin om voor mezelf iets te beginnen, op een vereniging waar Soeters nog geen bekende naam was. Dat was dus in 2001.

Ik heb toen eerst, nou ja, compo geroeid, in een C4 met de ploeg Døck (uiteraard met d – o met een streepje – c – k!). Ja, dat was te gek. En toen met Pepto in een gladde vier. Maar goed, dat was dus allemaal compo roeien. Commissies heb ik ook veel gedaan: ik heb veel in de barcommissie gezeten, de LIC [Lente Introductie Commissie], beheer gedaan ook.

En toen heb ik een jaar geprobeerd om licht te roeien, in seizoen ’04-‘05. Ik was wel in geselecteerd, maar moest uiteindelijk de week voor de Heineken helaas stoppen omdat ik mijn knieën kapot had getrapt. Ik kan wel nog altijd zeggen dat ik mijn persoonlijke hongerwintertje heb gehad, want ik moest compenseren voor wat zwaardere mannen. Daardoor moest ik uiteindelijk terug naar 67 kilo. Nou dat kón echt bijna niet. Momenteel ben ik zo’n 74 kilo en nog steeds heel mager, dus dat was flink honger leiden – daarom genazen die knieën waarschijnlijk ook niet echt. Om een lang verhaal kort te maken: ik heb uiteindelijk één wedstrijd geroeid, de ZRB – dus ook niet echt iets om over naar huis te schrijven. De WinterWedstrijden zou ik eigenlijk ook geroeid hebben, maar toen lag er te veel ijs, dat was net jammer.

Daarna heb ik ook nog wat dingen voor de Blwerb gedaan, de wedstrijdcommissie, en toen uiteindelijk een jaar bestuur [vicevoorzitter bestuur ‘06]. Het laatste waarmee ik mij voor Skøll heb ingezet is dat ik samen met Matthijs van Dam een jaar voorzitter ben geweest van de wervingscommissie voor de verbouwing, voordat André Baart het van me overnam. Dit is redelijk recent, 2014-2015.

Maar weet je wat het is met Skøll? Ik kan nog steeds zeggen, met mijn hand op mijn hart: ik heb tijdens mijn bestuursjaar meer geleerd dan tijdens mijn hele studie psychologie. Nu nog steeds zijn eigenlijk al mijn vrienden van Skøll – ik ben wat dat betreft wel redelijk dicht getikt, maar het heeft me ook zo vreselijk veel gebracht. En dat… ja dat vind ik iets fantastisch, en daarom vind ik het ook zo leuk om Skøll nog steeds te helpen waar mogelijk.

Mooie woorden! En een ontzettend mooi lijst van boten, commissies, en bestuur waar je je over de jaren mee bezig hebt gehouden. Om het gesprek echter langzaam richting fotografie te leiden: heb je dan niet bij de fotocommissie gezeten in je tijd op Skøll?

Nee, die bestond toen nog niet! Eigenlijk vond ik in mijn bestuursjaar de wedstrijdweekenden (stiekem) altijd wat saai. Wij hadden afgesproken dat we overal naar toe gingen, dus het was gewoon ieder weekend raak. Een vriend van me, Jeroen Hofman, die het jaar daarvoor vice-voorzitter was, die had een spiegelreflex camera, en hij vroeg toen aan me of ik niet eens wat met zijn camera wilde spelen. Nou, dat ging ik doen, en ik zette mijn foto’s op Skoll.nl. En toen kreeg ik ineens mailtjes van mensen met “Hé, kan ik die foto van je kopen?” Dus ik dacht bij mezelf: “Kopen?! Is hier een markt voor?”

Toen ging ik ook het steeds meer doen: het is eigenlijk de perfecte bijbaan voor een student! Ik heb mezelf toen bij een aantal organisaties naar binnen gebluft, bij Topsport Amsterdam met name, en ik ben gewoon kranten gaan aanschrijven met foto’s van wedstrijden die ik maakte – en blijkbaar waren ze goed genoeg want langzamerhand werden ze ook geplaatst. Dat was in 2007 zo’n beetje, daarom had ik nu, na tien jaar, ook die behoefte om iets van een boek te maken. Maar toen is het allemaal begonnen: op Skøll en wel op skoll.nl.

Vanuit de roeiwereld zien we jou eigenlijk alleen als fotograaf – doe je fotografie ook fulltime tegenwoordig?

Ja, op het moment wel. Ik heb Sociale Psychologie gestudeerd en ook afgemaakt, en ik heb daarna een aantal banen gehad in marketing-communicatie, ook bij de roeibond, en de UvA, maar voornamelijk bij Wattbike. Uiteindelijk heb ik in 2015 ontslag genomen bij Wattbike en mezelf een paar maanden gegund om niet na te hoeven denken over wat ik nou eigenlijk met mijn leven en mijn carrière wilde. Nu zijn we twee jaar verder en het gaat zo goed met mijn fotografie dat ik dit fulltime kan doen.

Ik zit nu, na tien jaar, wel op het punt dat ik denk: “nou, misschien is dit een mooi moment om iets anders te gaan doen.” Het is nu ‘rond’, het is tien jaar, er is een mooi boek…. Ik zal er nooit helemaal mee stoppen, maar fulltime roeifotograaf is niet een bestaan dat ik voor de rest van mijn leven wil. Het is nu fantastisch, en het brengt me heel veel: ik ben dankzij dit werk nu ook al sinds het WK roeien eind september hier, in Amerika. Ik ben die twee maanden aan het rondreizen, dat zou met geen enkele andere baan kunnen. Dat vind ik fantastisch, dat dit kan, en dat ik dan zelfs ondertussen nog wat werk kan doen, maar uiteindelijk wil ik ook iets anders. Daar zijn ook wel plannen voor, maar die zijn nog… een beetje onduidelijk. Ik kan wel zeggen dat er waarschijnlijk een soort onderneming op stapel staat, maar dat is nog een beetje te vaag om keihard iets over te kunnen zeggen.

Ondanks dat je dus een andere kant op wil, denk je dat je toch nog af en toe een weekendje langs de baan zult liggen? Of hang je definitief je camera aan de wilgen?

Nee, absoluut niet. Ik zal altijd blijven fotograferen, en het lijkt me juist heel erg leuk om het meer projectmatig te doen. Ik heb nu, met de ervaring van dit boek in het achterhoofd, al een paar projecten die ik uit zou willen werken, en ook wel ideeën voor een volgend boek. Dat zou dan wel deels voor de roeimarkt zijn, maar misschien ook juist wel voor een heel andere markt. Ik ben overigens wel nog steeds fotograaf voor zowel de Nederlandse als de Canadese roeibond, en het is wel echt fantastisch om op die manier naar de internationale evenementen te blijven gaan, en ik denk dat ik dat ook zeker wel zal vasthouden. Maar fotograferen op de Bosbaan elke keer… tja, dat is uiteindelijk niet altijd even spannend. Ik denk ook dat ik het misschien ook op een hele andere manier wil doen: dat je gaat met één bepaalde foto voor ogen, en dat je die dan probeert te maken, in plaats van dat je aan het einde van de dag 300 tot 600 foto’s online moet zetten.

Veel mooie plannen voor de toekomst dus. Zelf ben ik absoluut fan van je roeifoto’s, en het is ook altijd leuk om te zien dat er stiekem toch steeds weer een hoop Skøllies op de foto staan….

Ja, ja… dat gebeurt [lacht]. Ik ken ze allemaal niet meer van gezicht, helaas – behalve het bestuur, die zet ik nog steeds elk jaar op de foto. Dat is toch een soort traditie geworden, en dat vind ik ook heel erg leuk, en ik hoop dat we dat nog lang blijven doen. Of bijvoorbeeld die naaktkalender die we voor de verbouwing hebben gemaakt [Zwaar Gaat Naakt] – dat soort dingen vind ik heel erg leuk om te doen. Dat is ook wel een beetje ‘des Skølls’, dat er dan een team is die zeggen ‘nou, dat vinden we leuk, daar gaan we ons voor inzetten’. Met die kalender is volgens mij bijna 5000 euro opgehaald, en iedereen doet dat belangeloos. Dat vind ik echt te gek, dat zoiets gebeurt.

Laten we dan toch even terug gaan naar je huidige grote project: je boek! ‘Tien Jaar Langs het Water’….

Ik wilde het eigenlijk al tenminste een jaar of drie, maar toen was het ook nog een Olympisch jaar in 2016 – ik had eigenlijk gedacht dat dat hele goede timing zou zijn, maar ik ben toen zelf niet naar die Olympische Spelen geweest. Dus nu moest het er toch maar eens van komen. Met tien jaar rond, en ook met het gevoel dat het op een gegeven moment toch wel eens afgelopen zou kunnen zijn… het was nu gewoon tijd. Ik heb in totaal iets van 150.000 foto’s in mijn archief, en die heb ik toen uitgeselecteerd tot ongeveer 1200 die ik mooi vond. Binnen die 1200 toen terug geselecteerd naar 600-700 beste, en dat opgestuurd naar een paar vrienden en een vormgeefster, om toch de blik van anderen ook te krijgen. Die hebben van die set weer een hoop weggegooid, en een paar heb ik er daar van toch weer teruggehaald, maar uiteindelijk heb ik de laatste 400 foto’s allemaal afgedrukt – gewoon, goedkoop, bij Kruidvat – en heb ik drie tafels om me heen gebouwd en ze daar allemaal neergelegd. En toen ben ik gaan stapelen, sorteren, wat is dubbel… dat soort dingen. Daaruit zijn uiteindelijk bijna 250 foto’s overgebleven, en die komen in het boek.

Misschien wel leuk om te weten is dat de allereerste foto in het boek van een Skøllie is! Het boek begint ook met het hoofdstuk ‘De Amstel’, omdat het daar toch allemaal begon. Die eerste foto is van Carolien Scholten [Nederlands Kampioene LD1x 2009], en heel toevallig fotografeerde ik een training van haar, net voor De Werf, die bestond toen nog. Nou goed, het begint dus met Skøll, en Maaike Head [Olympisch Kampioene LD2x 2016] die heeft uiteindelijk het voorwoord geschreven, en daar begint en eindigt het hele boek mee.

Het is nu natuurlijk uit jouw handen, het ligt bij drukker…. Heb je het al een beetje los kunnen laten?

[Lacht] Nee, helemaal niet! Was het maar zo’n feest. Ik geef het dus zelf uit, ik heb geen uitgever, dus ik doe alle marketing zelf. Ik heb zelf de vormgever aangestuurd, en we hebben het gewoon echt samen gemaakt – ik heb zelf alle teksten geschreven, en dat moest nog grotendeels op vakantie gebeuren…. Toen is het naar de drukker gegaan, en toen begon de marketing: er is een boekpresentatie op 3 december, er komt een persbericht in een aantal media, dus dat loopt nog allemaal volop. Ik werd gister echt midden in de nacht wakker van een nachtmerrie dat ik zondag thuis kwam van vakantie, en dat het boek wel klaar was, maar dat er twee pdf bestanden per ongeluk gecombineerd waren, en dat het boek op elke pagina allemaal advertenties had van een broodjeszaak of een autogarage. Nou, ik werd echt gillend wakker: “Nee! Het is allemaal misgegaan!” Maar daar gaan we maar niet van uit…

[Lacht] Ik help het je zeker hopen. Merijn, heb je nog een mooi slotwoord voor dit interview voor de Skøllies van nu? Behalve uiteraard “koop mijn boek”?

Eh… nou, dat precies [lacht]. Nee, een slotwoord…. Nou ja, als ik dan als oude lul iets mag zeggen: maak keuzes waar je blij van wordt. Doe iets waar je gewoon heel veel plezier aan beleeft en gelukkig van wordt, en waarschijnlijk ben je nog jong genoeg om het roer helemaal om te gooien als je nu iets doet waar je niet helemaal blij van wordt. Zoek iets waar je hele dagen aan wil besteden, en dan komt het echt goed.

Oh! En vertrouw op Skøllies, op het netwerk waar je in zit. Ja, netwerk is een vies woord, maar vertrouw op de vriendengroep die je hier hebt: iedereen wil je helpen, je hoeft het alleen maar te vragen.

Merijn’s boek zal uitkomen en gepresenteerd worden op 3 december om 16:00 in Roeicentrum Berlagebrug te Amsterdam – maar het is nu al te bestellen via onder andere de Skøllshop! Bij bestelling via de webshop gaat er 5 euro van de omzet naar Skøll.

 

Reacties (0)

Geef een reactie

<      December      >

<      Januari      >

zaterdag 13/01/18

Nieuwjaarsborrel

<      April      >

zaterdag 14/04/18

Amstel Skøll Cup

zondag 15/04/18

Amstel Skøll Cup

<      Juni      >

zaterdag 30/06/18

KHB

<      Juli      >

zondag 01/07/18

KHB

A.A.S.R. Skøll