Inloggen

×

Nieuws

Jochem Veldman beoogd Commissaris Wedstrijdroeien ’20

4 juni was het zo ver. Tijd voor Jochem om eens goed aan de tand gevoeld te worden. Nietsvermoedend kwam Jochem thuis van stage, om gezellig met zijn vriendin te gaan eten. Anna’s doel die avond was niet perse met Jochem eten, wel was het de bedoeling dat Jochem “de” brief zou krijgen.. Jochem was er stil van; in de brief werd beloofd dat het een avond voor in de boeken zou worden en dat hij een reis zou gaan maken door zijn Skøll-jaren heen.

Het eerst aan de beurt was Blicksemlicht, zijn EJL ploeg uit 2018. Willy en Laurens hadden van tevoren contact gehad over de locatie en de tijd, maar zoals dit hoort ging het direct mis met de planning. Jochem was te vroeg. “Gelukkig had ik nog een vuilniszak liggen” zei Willy tegen Laurens, “ik heb hem even laten zweten“. Nadat een half uur later iedereen aanwezig was en Jochem terug was van een rondje zweten op Science park gingen de mannen van start. Om in de sferen te blijven mocht Jochem geblinddoekt de weegschaal zoeken. Eenmaal gevonden kon hij zijn vochtlevels weer aanvullen, waarna hij de tweede brief in zijn handen gedrukt kreeg.

Met een pannenkoekje bijkomen van het zweten

In een caféetje op de Bosbaan wachtte Jolien, Tim en Aranka, drie van Jochems aankomende voorgangers, met een lekker flesje en een opdracht. Wedstrijd commissaris zijn is improviseren, en dat moest Jochem doen. Hij overleefde de vuurdoop en vervolgde zijn weg richting Berlagebrug.

Daar kwam hij bij zijn laatste stop voor het bestuur: de herenclubacht van 2019 die Jochem nu coacht. Een stukje roeien moest het worden, een stukje bakken is het geworden. Helaas, onweer. Niet minder moe stapte Jochem uit de bak om wederom een lekker biertje te drinken met zijn club8. “Hij was nog veel te scherp, hij wist alle antwoorden te geven” aldus Lieke, mede-coach, toen wij hem kwamen halen.

Jochem houdt boom vast

Drie honderd meter verder, hangend aan Laurens en Cato naar de bus gelopen, komt Jochem bij de rest van het bestuur. Wachtend tot zijn fiets is gepakt wordt hier geheel volgens WedCom-traditie nog even een boom vastgehouden.

Met de bus vol bestuursleden vervolgde Jochem zijn weg richting de sporthallen in Zuid. Hier neemt Laurens het woord:

Beste Jochem,

Je herkent deze plek vast. Je hebt hier dierbare of minder dierbare herinneringen aan en, traditiegetrouw, staan we hier dit jaar met de WedCom weer. Maar waarom de sporthallen? Hier worden roeiers geboren en gebroken, hier komt de passie en de liefde voor het wedstrijdroeien elk jaar weer vrij bij de NKIR. En volgend jaar mag jij hier ook weer starten.

-er mist hier een stuk speech wat niemand zich kan herinneren, spreker noch publiek, we noemen het; de grote improvisatieshow-

Gefeliciteerd Jochem!

Jochem, zoals je merkt, moet je als wedstrijd commissaris van tijd tot tijd goed zijn in improvisatie. Tijdens je vraagactie heb je hier al mee geoefend. Je zal moeten leren en groeien, netwerken en regelen. Wij zien in jou de kwaliteiten die benodigd zijn om dit alles goed te kunnen, beide aan de hand van afgelopen jaren en aan de hand van het sollicitatieproces voor wedstrijd commissaris. Er rest mij maar een vraag; Jochem Veldman, wil jij mijn opvolger worden, en daarmee (beoogd) Wedstrijdcommissaris van Bestuur’20?

Jochem reageerde met een mega enthousiaste “Ja!” en sprong vervolgens Laurens in de armen. Na het aantrekken van het jasje en het poppen van de champagne kwam Jochem op de bar om zichzelf voor te stellen en vervolgens een mooie avond te hebben. “Een voor in de boeken”

 

Jochem, namens bestuur’19 wens ik je ontzettend veel plezier aankomend jaar, we hebben mega veel vertrouwen in je.

Reacties (1)

Remus Otten
13 juni om 20:50
PRACHTIG

Geef een reactie

A.A.S.R. Skøll