Inloggen

×

Nieuws

Van EJZ’16 to the road to Tokyo

11 dagen geleden was het dan echt afgelopen, het WK, het laatste WK voor de Olympische spelen. Hier moest het gebeuren, de eerste tickets voor de spelen zouden hier vergeven worden. En vergeven werden ze. De zware mannen 4x wist weer te domineren in hun veld en tot haar eigen verbazing wist ook Laila Youssifou (Laga) zich te kwalificeren in haar skiff. Maar ook drie Skøllies wisten die felbegeerde kwalificatie tickets te bemachtigen. Bjørn en Aranka in de Holland 8+ en Jan van der Bij in de 4-.

Maar waar begint zo’n avontuur naar Tokyo? Jan en Aranka bewijzen dat je niet per se al op je 11e begonnen hoeft te zijn met roeien om het naar de top te maken. Aranka is in 2015 begonnen bij de Dames Clubacht en heeft vervolgens in 2016 Eerstejaars Zwaar gestuurd. Dezelfde zware ploeg als waar Jan van der Bij zijn roei-debuut mee maakte. Nu respectievelijk 5 en 4 jaar later hebben Jan en Aranka hun ticket naar Tokyo binnen. Na een lange periode met selecties, onzekerheid en vooral keihard trainen wisten zij zich beiden op de wereldkampioenschappen in Linz te kwalificeren voor de Olympische spelen. Ik sprak met Jan en Aranka over het proces wat aan dit WK vooraf ging. Door: Anna Mayer

Jan van der Bij
In Jan’s eerste jaar bij Skøll heeft hij meteen selectie gelopen voor zwaar. Lachend vertelt hij: “de coaches hadden mij eigenlijk uitgeselecteerd, ik was te oud. Gelukkig kwam Peter Wiersum ertussen, die zei ‘een ding is zeker in jullie ploeg, dat is Jan.’”. En zo geschiedde het. Jan mocht zich in zijn eerste jaar bewijzen. Hij had een duidelijk doel, hij moest het hardste gaan. Eerst harder dan zijn ploeggenoten, en toen dat lukte besloot hij oud olympiër Matthijs Vellenga op te bellen “Ik weet een ding Matthijs, jouw Skøll record gaat eraan”. Volgens Jan is het vooral erg belangrijk om doelen te stellen voor jezelf, zodat je altijd iets nieuws hebt om naartoe te werken. “Als je in een ploeg zit met 8 gasten moet je daar de nummer 1 van willen worden, die drive, dat maakt het verschil”.

Dit heeft hem dan ook erg geholpen in de aanloop naar het WK. Toen hij voor de Holland8 uitgeselecteerd was, kwam hij in een nieuwe poule van wel 20 mannen terecht waaruit de 2- (tweezonderstuurman) en de 4- (vierzonderstuurman) gevormd gingen worden. Na een teleurstellend Nederlands Kampioenschap wist hij in eerste instantie geen felbegeerd plekje in de ‘droom’4- te bemachtigen. Na meerdere malen in een ‘tegenboot’ bewezen te hebben dat hij toch echt een plekje verdiende in de 4- kreeg hij bij het WK eindelijk de kans. “We hadden uiteindelijk maar 6 weken de tijd om te trainen, terwijl we tegen ploegen moesten die al 3 of 4 jaar samen waren.” De halve finale ging helaas niet zo goed als had gekund, hierom belandde de mannen in de B-finale, “maar na die teleurstellende halve finale hebben we ons herpakt en hebben we in de B-finale kunnen laten zien wat we waard waren”. Jan kijkt tevreden en trots terug, zij zijn immers de eerste 4- in jaren die via een WK zich rechtstreeks hebben kunnen kwalificeren voor de Olympische spelen.

Tijdens het gesprek met Jan barst hij zoals gewoonlijk weer van het enthousiasme, hij praat vol passie over roeien en over Skøll. “Al die appjes die ik tijdens het kampioenschap kreeg van mensen, dat voelt echt goed.” Ook is hij nog altijd hecht met zijn eerstejaars ploeg “ik weet dat mijn beste vrienden in EJZ’16 zitten, ik hoef maar een appje te sturen met ‘jongens het gaat niet meer’ en er zitten diezelfde dag nog 4 gasten bij mij op de bank om te kijken hoe we het op kunnen lossen.” Ook de lof waarmee hij nog altijd over hoofdcoaches Peter Wiersum en Steffen de Vries praat straalt er vanaf “Peter snapt het spelletje wat ze bij de bond spelen en Steffen staat altijd klaar om te helpen als het technisch even langs elkaar heen loopt.” “Mensen van Skøll mogen echt trotser zijn op wat deze prachtige vereniging allemaal doet en voor elkaar krijgt.” Dit is dan ook de reden waarom Jan zich komend jaar bezig gaat houden met de clubachten coachen, wat terugdoen voor de vereniging die hem zo ver gebracht heeft vindt hij zelf. Dit is dan ook de reden waarom hij volgend weekend de Amstelbeker zal starten, Skøll pakkie aan en gaan ;).

Aranka
Niet alleen Jan wist zich te kwalificeren, ook stuurvrouw Aranka Kops wist haar en haar ploeg rechtstreeks naar Tokyo te sturen. De dame met de blonde paardenstaart die als ze niet voorover zit het taftje dweilt. Ook zij heeft in 2016 in EJZ gezeten, echter was zij het jaar daarvoor al begonnen met sturen, bij de dames club8+. “Toen ik bij Skøll kwam had ik helemaal niet bedacht om te sturen, het leek me wel leuk om mensen te leren kennen via sport.” Zo begon Aranka tijdens de rit ook gewoon met een rit bootje. Tot haar coach haar op een gegeven moment attendeerde op een stuurgenootschap infoavond “is dat niet iets voor jou Aranka?” Snel na de infoavond mocht ze voor het eerst een 8 sturen en niet al te lang daarna werd ze gevraagd om de damesclub8+ te sturen. “Een studievriendin van mij ging in de club8 roeien, dus dat leek me eigenlijk wel super leuk om samen te doen.” “Dat jaar heb ik echt geleerd hoe sturen werkt, de lijnen, roeitechniek en coaching op het water.”

De jaren erna mocht Aranka eerstejaars zwaar, middengroep zwaar en daarna ook ouderejaars zwaar sturen. Ook mocht Aranka op het fisu WK (studenten wk) uitkomen voor Nederland met een mannnen-8+. “De Holland8+ is wel erg anders dan de Fisu8+, je merkt dat zo’n Fisu ploeg veel meer een korte termijn project is. Nu zijn we veel beter op elkaar ingespeeld, het gaat namelijk niet alleen om resultaten, maar ook om teamdynamiek. Iedereen moet zich fijn voelen in de groep. Dat maakt dit ook veel intensiever.” Dit is dan ook de reden dat zij bij deze ploeg is gekomen. “Stuurselecties zijn niet zo gepland als roeier-selecties, als het werkt blijf je zitten en anders kijken ze verder”

De opbouw voor het WK kwam op een hoogtepunt bij het laatste trainingskamp in Oostenrijk. “De focus lag op heel veel uren maken, de roeiers moesten echt hun grens opzoeken. Hierna gingen we focussen op het goede roeien neerzetten. Tot de week van het WK, dan ga je minderen en race-specifieke afstandjes doen.” Het WK zelf noemde Aranka een ‘spannend en leuk iets’. “Ik had natuurlijk nog nooit een WK gestuurd, alleen het EK en de wereldbeker, en daar waren een stuk minder boten.” Het was even wennen, en daar ging ook veel energie in zitten.

De races zelf gingen goed “In de heat konden we al een mooie race neerzetten, alleen niet met het resultaat wat we wilden, gelukkig ging de herkansing wel zoals we hem konden varen, met resultaat.” De finale was spannend, aangezien je in de 8’en niet verzekerd bent van een ticket als je de A-finale haalt, wat in de meeste kleine nummers wel bent. “Dat was best wel spannend, voor de race denk je wel shit shit, als het maar gaat zoals we het kunnen doen. Gelukkig voeren we een hele goede race met best wel mooi resultaat, maar je denkt toch: hadden we iets beter kunnen doen dat je wel die halve seconde hebt.” Het toernooi zelf noemt ze fantastisch, maar ze denkt ook dat er nog veel te winnen valt op de spelen.

Ten slotte vroeg ik de vraag wat Aranka nou eigenlijk het mooiste vindt aan het sturen, “Het met heel veel verschillende mensen werken, ondanks dat mensen heel veel verschillende ideeën hebben, dat je samen ergens naartoe werkt.”

Meer weten over de andere toppers die Nederland zullen vertegenwoordigen op de Olympische spelen? Resultaten van de wedstijd zijn hier te vinden! En lijkt wedstrijdroeien of sturen jou ook wat? Kom roeier-selectie lopen begin november of stuur een mailtje naar sturen@skoll.nl en kom meedoen in de stuurweken!

Reacties (4)

Daan van Ederen
16 september om 10:23
Wat een voedingsbodem moet die EJZ '16 zijn geweest.
Sven Valstar
16 september om 13:50
Zwaar Weer!
Laurens Goderie
17 september om 21:00
De eerste die onze beginneling af tijd als comment achterlaat krijg een zwaargaatnaakt kalender #zwaarweer4life
Jan van der Bij
14 oktober om 15:24
Blijkbaar is die tijd wel lasting te vinden...

Geef een reactie

A.A.S.R. Skøll