Inloggen

×

Nieuws

Roeien met de Riemen die je hebt: Heidrunn

De dagen zijn kort, maar van een lange nacht genieten we nog steeds niet. De lockdown houdt ons binnen, maar Skøll blijft draaien. Hoe gaan onze disputen, vele commissies en alle soorten roeiers daarmee om? De Blwerb vertelt. Deze week: Heidrunn. (Door: Rik Stokvis)

Een dispuut is een groep heren of dames die regelmatig bij elkaar komen om het samen gezellig te hebben; op de borrel, tijdens activiteiten of aan de waterkant bij wedstrijden. Hoe houdt Heidrunn, één van de vier disputen op Skøll zich staande in een tijd waar gezelligheid niet meer vanzelfsprekend is, waar samen zijn wordt bestraft en waar het beperken van sociale contacten het devies is?

De Corona-maatregelen hebben ons een kerngebeurtenis binnen de week van elke Geit ontnomen: de dinsdagborrel. Onder normale omstandigheden is dit een moment waarop alle dispuutsleden elkaar weer zien en spreken. Als vanzelfsprekend sta je daar om half tien met 25 man rond de tafel; te praten, te borrelen, samen te zijn. Die vanzelfsprekendheid is er niet meer. Er is geen moment meer dat je iedereen ziet zonder dat je hierover hoeft na te denken. Gelukkig had Heidrunn al vóórdat Corona een ding was al de gewoonte om elke dinsdag voor de borrel samen te eten, de zogeheten EETS. Deze EETS is in georganiseerdere vorm voortgezet, zodat er toch elke dinsdag samen kan worden gegeten en gedronken, al zij het in kleine groepjes. Via een Zoom-vergadering ten tijde van het proostmoment kunnen zij toch nog met z’n allen samen zijn.
Maandelijkse activiteiten met het hele dispuut zitten er ook niet in. Ook hier wordt in kleine groepjes alsnog op alternatieve wijze invulling aan gegeven. Zo is er voor de viering van de Dies Natalis een pakket gebracht bij alle huizen, zodat deze dag op gepaste wijze kon worden gevierd.
Je zou je kunnen afvragen of het nog wel zin heeft om lid te zijn van een dispuut als er van lange nachten in de soos weinig komt. Dan is het idee van een dispuut toch een beetje nutteloos? Het tegenovergestelde blijkt echter waar. Juíst in een tijd waar menselijk contact een schaars goed is, is een groep heren die allemaal dezelfde behoefte aan gezelligheid hebben van grote toegevoegde waarde. Van het samen gezellig eten op de dinsdagavond tot de pubquizen en van de OSM-league’s tot de potjes Slimste Mens, op elke mogelijke manier wordt er contact gehouden en zorgen de heren van Heidrunn ervoor dat zij samen door deze lastige tijd heen komen.

Hoe is het om dit jaar aan het hoofd te staan van zo’n groep? De Blwerb sprak met Bram Koudijs, praeses van Senaat VIII der A.H.D. Heidrunn.
Bram had zich zijn senaatsjaar wel wat anders voorgesteld. Eerst was daar nog de hoop dat al het corona-gedoe snel voorbij zou zijn, nu zitten we maanden later nog steeds met dat “gezeik”, aldus Bram. Normaal gesproken zit er een opbouw in het jaar; in de tweede helft van het jaar zijn er volop activiteiten: wedstrijduitjes, disputenborrels, het croquettentoernooi waaraan jaarlijks wordt deelgenomen. Dit jaar lijkt er weinig schot in te zitten, hetzelfde riedeltje lijkt zich steeds maar weer te herhalen. Dit neemt niet weg dat een rol binnen de Senaat nog steeds erg leerzaam is, al kan je niet van sommige voordelen genieten.
Enkele dingen waar Bram tegenaan loopt: de communicatie is lastiger dan normaal, minder laagdrempelig. Gesprekken die normaal gesproken 2 minuten duren op de borrel kunnen via WhatsApp soms wel een halve dag duren. Ook is het moeilijk om de identiteit van het dispuut te waarborgen door de zeer beperkte zichtbaarheid. Dit wordt opgevangen door het ontstaan van de InfluenCie, welke zich bezighoudt met de aanwezigheid van Heidrunn op de sociale mediakanalen.

Al deze problemen zijn vooralsnog niet onoverkomelijk, maar Bram spreekt wel zijn zorg uit over de situatie die ontstaat als de maatregelen nóg een jaar zouden aanhouden. Het zou dan moeilijk worden om inventief te blijven in het bedenken van nieuwe online activiteiten, met het risico in een sleur te raken. Gelukkig lijkt het er niet op dat dit het geval zal zijn. De hoop is dan ook dat er tegen het einde van het jaar weer mooie activiteiten kunnen worden georganiseerd en dat het dispuut weer in z’n geheel kan samenkomen.

Een groep die er is om het samen gezellig te hebben slaagt er dus in ieder geval in om dat tweede nog te doen; gezellig is het. Hopelijk gauw ook weer samen.

Reacties (0)

Geef een reactie