Inloggen

×

Nieuws

Ingezonden: De Wijnproeverij – Anna Vos

Vorig jaar schreef Anna Vos, voorzitter van het bestuur op dat moment, dit stuk als herinnering aan de eerste lockdown. Nu, twee jaar later, blijkt deze herinnering nog steeds herkenbaar voor de vele leden die eigenlijk het liefst zouden willen sporten, borrelen, vergaderen en samenkomen op Skøll. Anna hoopt dat dit stuk als mooie herinnering en als motivatie kan dienen. Want ook al is ons gebouw op dit moment op slot, de verenging blijft natuurlijk in vele andere vormen doorgaan. Veel leesplezier!

 

DE WIJNPROEVERIJ

Op 14 oktober 2020 maakten roeiers hun laatste halen in voltallige boten en ging de bar dicht. Het was een abrupt einde die werd gevolgd door leegte. Roeien en de bar zijn twee elementen die essentieel zijn als je het hebt over een studentenroeivereniging. Het rumoerige leven is ingeruild voor een ongemakkelijke rust. De vereniging van ruim duizend leden ligt stil. Ik was afgelopen jaar de voorzitter en van dat moment heb ik een korte herinnering opgeschreven.

Ik zit op een rood fluwelen stoel aan een grote ovalen tafel. De tafel bevindt zich in de bestuurskamer, ook wel de BK genoemd. De BK is aan het eind van een lange gang waar de vloer is afgeplakt met geel-zwart tape om loopwegen te creëren. In de ruimte zitten nog drie andere bestuursleden. Zij zitten op de banken. We zijn er laatst achter gekomen dat je precies anderhalve meter afstand kunt houden als ieder in een hoekje zit. Ze zitten veilig.

Ik kijk op naar de tijd rechtsboven in het scherm van mijn computer. Het is twee uur. Sinds de nieuwe maatregelen is het overdag rustig in het gebouw. Een jongeman in spijkerbroek dwaalt door het gebouw met zijn jas aan. Ik vraag me af wat hij komt doen. Veel te zoeken heeft hij er niet. De kleedkamers zijn dicht en daarbij mag er binnen niet gesport worden. Hij komt door de gang naar ons toegelopen. Voor de vorm klopt hij op de deur. “Stoor ik?” vraagt hij. Dat doet hij niet. Hij loopt naar de tafel en zet een pakketje neer. “Voor vanavond”, zegt hij. 

Buiten wordt het langzaam donker. Stokbroden en kaasjes liggen binnen op tafel. Mijn bestuursleden hebben zich inmiddels aan de BK-tafel gevoegd. Samen wachten we op de start van het online evenement. We hebben een laptop met Zoom openstaan. De klok slaat zeven uur. We nemen ieder een pakketje voor ons. We halen de inhoud eruit. Het zijn vijf flesjes met elk net een andere kleur vloeistof. De wijnproeverij kan beginnen.

We hebben twee wijnen gehad. Ik draai mijn hoofd naar de open deur. Het licht in de gang is uitgegaan doordat er niemand door de sensor is gelopen. Het gebouw is leeg. Toch heb ik dat gevoel niet. Dat doet mij realiseren dat de vereniging ook zonder gebouw door blijft gaan.

Het gebouw is beperkt beschikbaar en er mag ook niet meer geroeid worden. Desondanks zorgen de leden ervoor dat er genoeg te doen blijft. Alternatieve online activiteiten komen als paddenstoelen uit de lucht. Samen zorgen we ervoor dat we betrokken blijven bij elkaar en de verening. De leden zijn hun vereniging. Als voorzitter maakt mij dat trots.

De wijnproeverij is voorbij. “Kak, het is al kwart voor negen!”, zegt een van mijn bestuursleden. We trekken snel onze jas aan en gaan naar buiten. We stappen op de fiets. Hopelijk zijn we op tijd thuis voor de avondklok. 

 

 

P.S. Mocht jij ook waardevolle, ontroerende of gewoon grappige momenten hebben die je zou willen delen met andere Skøllies, stuur dan een bericht naar de Blwerb en wie weet staat binnenkort ook jouw stukje op de site 🙂

Reacties (0)

Geef een antwoord

A.A.S.R. Skøll